blog polityczny

Marley & Me

http://www.filmweb.pl/f411302/Marley+i+Ja,2008

Filmik można ukraść z każdej torrentowni, więc jak ktoś będzie odczuwał nieodpartą potrzebę jego obejrzenia to sobie ściągnie.Film jest dla kobiet i wielbicieli psów, choć filmweb klasyfikuje go jako romantyczną komedię. Być może ten romantyzm odnosi się do psa wokół którego tak naprawdę kręci się akcja, mamy wtedy komedię zoofilską. 

Przejdę do sedna i opowiem od razu zakończenie. Otóż na końcu pies jest stary, żołądek mu się wykręca i trzeba go uśpić/zeutanazjować/zabić, co kto woli. Jest to oczywiście punkt kulminacyjny filmu, gdy łzy obowiązkowo ciekną obficie po policzkach i każdy myśli, że bardzo szkoda takiego psa eutanazjować, choć po schodach nie wchodzi i trzeba się o niego wybitnie troszczyć.

No tak, psa to szkoda, za to człowieka już nie bardzo. Człowiek co się na eutanazję nadaje (sra pod siebie, ma odpowiednią ilość dóbr uzbieraną, by spadkobiercy mogli sfinansować eutanazję) nie wzbudza jakoś potoków łez, no chyba, że szczęścia.

Co jest specjalnego w fikcyjnej eutanazji pieska, że wzbudza potoki łez? Czemu ktoś prędzej doniesie na zjeba z hiszpanii topiącego chomiki, niż na ginekologa, co na tym samym piętrze trudni się aborcją od 10lat?

Polska ma przejebane, bo własnie reaguje na ta topione chomiki, a ma w dupencji całą resztę. W hiszpanii też przecież najpierw o prawa zwierząt walczyli, teraz nabyli prawa do ich topienia podczas seansów w teatrze, za to nieartystycznie ich pewnie zabijać nie można pod groźbą kary śmierci.