blog polityczny

PRL alternative ending part 4.

Sprawa mniejszości wszelakich w Polsce nie stanowiła problemu, jako że każdy jest wobec prawa równy, tak więc bezprawiem byłoby przyznawanie praw komuś tylko i wyłącznie dlatego, że jest w mniejszości. Pracodawcy mogą więc zatrudniać i zwalniać kogoś, bez względu na to czy jest czy nie jest homoseksualistą, mają też prawo płacić kobietom, albo karłom niższe ;] pensje, jeśli uznają to za stosowne. Homoseksualiści nie domagają się legalizacji związków, ponieważ pojęcie związku legalnego w Polsce nie istnieje. Walczą oni jednak bezskutecznie o możliwość ślubów gejowskich w kościele katolickim. Także związki zawodowe zaprzestały po wielu latach domagać się specjalnych praw – ich zakres jest identyczny z zakresem praw związku wielbicieli rudych kotów.

Stosunki z Izraelem na początku napięte (gdy odmówiono reprywatyzacji motywując to bezpodstawnością odszkodowań za pobyt w „polskich obozach koncentracyjnych”), poprawiły się, gdy polski wywiad nawiązał współpracę z mosadem, oraz gdy polski rząd z pomocą mediacji Arabii Saudyjskiej doprowadził do normalizacji stosunków palestyńsko-izraelskich i utworzenia państwa palestyńskiego, co doprowadziło o zmniejszenia aktów przemocy w tym regionie. Współpraca wywiadów dotyczyła technik eliminacji wrogów poza granicami kraju (podobne konsultacje prowadzone były z wywiadem rosyjskim). Głównym obiektem zainteresowania wywiadu, podobnie jak w czasach po II wojnie światowej dla Żydów byli zbrodniarze nazistowscy, tak dla Polaków zbrodniarze komunistyczni. W związku z niesprzyjającymi warunkami prawnymi dotyczącymi ekstradycji z Wielkiej Brytanii i Szwecji zostało zlikwidowanych tam kilku prokuratorów i sędziów wydających bezpodstawne wyroki w czasach komunistycznych. Likwidacje pozorowane były najczęściej jako zgony z przyczyn naturalnych, tak by nie wzbudzić niepotrzebnych negatywnych emocji w tych państwach, ceniących zdrowie zbrodniarzy, ponad sprawiedliwość.

Erika Steinbach i związek wypędzonych nie uzyskał w Polsce prawa do odszkodowań z powodu wypędzeń przed 1950rokiem, umotywowane było to przez polski rząd tym, że był to wynik kompromisu mocarstw, co musiało nieść ze sobą przymusową migrację ludności. Ludność emigrująca w wyniku nacisku władz komunistycznych dostała rekompensaty pieniężne, zdobyte ze sprzedanych aktywów działaczy komunistycznych, nie obecnych już w życiu publicznym. Związek wypędzonych nie ustawał jednak w staraniach w trybunałach międzynarodowych, jednak ich orzeczenia nie były akceptowana przez polski rząd. W wyniku bezowocnych starań dyplomatycznych i ponoszenia kosztów prawnych zainicjowano nowy plan mający doprowadzić do rozwiązania tej kwestii. Polski wywiad, zainspirował atak muzułmańskich terrorystów na zarząd związku, w wyniku, którego zginęła pani Steinbach oraz 5 osób z kierownictwa. Związku polskiego rządu i służb specjalnych nie udowodniono, związek wypędzonych rozpadł się na małe grupy, które nie były w stanie przebić się przez biurokratyczne bariery trybunałów „sprawiedliwości”. Niemcom atak ten wyszedł na zdrowie, tak jak wycofanie rosyjskich wojsk z Polski. Niemcy po tym akcie terroru zdecydowały o likwidacji zasiłków dla imigrantów i częściowej przymusowej deportacji ludności muzułmańskiej. Francja i kilka krajów ogłosiło zaniepokojenie możliwości odnowienia nastrojów nacjonalistycznych podobnych do tych z czasów adolfa hitlera . W wyniku tak ostrych słów Niemcy oddaliły się od unii ełropejskiej i kilka lat później wystąpiły z niej. Pociągnęło to za sobą nawiązanie silniejszej współpracy z Polską po uprzednim uregulowaniu raz na zawsze granic oraz roszczeń niemieckich przesiedleńców.

Dzięki przełamaniu impasu “solidarności” i zdecydowaniu się na silne wystąpienie przeciwko panującemu słabemu reżimowi, Polska wróciła na pozycję jednego z liczących się państw w Europie. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie ofiary ludzi, którzy polegli podczas siłowego przejęcia władzy.

Także nieocenioną rolę pełni Magdalenka, która pierwotnie miała być miejscem pogodzenia się agentów ze swoimi oficerami prowadzącymi, a ostatecznie stała się miejscem pogrzebania tego systemu. Pogrzebania w sensie dosłownym, utrwalacze systemu i cała zgraja zbrodniarzy zakończyła tam swój żywot . Na podstawie niezniszczonych materiałów SB/UB/PZPR zostały wydane i wykonane wyroki śmierci na 5 tysiącach ludzi za zbrodnie przeciwko narodowi polskiemu. Kolejnych 15 tyś zostało skazanych na kary wieloletniego więzienia. Przebywali tam wyłącznie więźniowie skazani w tych procesach. Więźniowie nie posiadali praw do odwiedzin, ani korespondencji, przez czas odbywania kary nie istnieli oni dla polskiego społeczeństwa, także nie mieli prawa do posiadania aktualnych gazet, radia, nie mówiąc o telewizji, do ich dyspozycji pozostawała wyłącznie biblioteka. Wyeliminowanie z życia publicznego w szybkim czasie 20tyś komunistów doprowadziło do rozpadu struktur i zmusiło ludzi byłego systemu do pracy, a nie próby reaktywacji dawnego porzadku. Magdalenka stała się polską Norymbergą i czasami jest określana jako drugi cud „nad” Wisłą.